Zoeken

Anzac Family

banner

In de aanloop tot ANZAC day denken wij een mooi verhaal te hebben, waard om gedeeld te worden and het bewijs van een samenwerking in een echte geest van broederschap eigen aan de ANZACs met een bijzondere link in België.

Het is het verhaal van ANZAC Jack en zijn moeder Mary Ann Wick.

ANZAC jack, zoals hij werd genoemd, nam tijdens WOI als Nieuw Zeelander dienst bij de Australische landmacht. Zijn echte naam was John Moore en hij kreeg de Distinguished Service Cross en werd tweemaal op de dagorder van Generaal Haig vermeld.

Gedurende de oorlog was hij in september en oktober 1917 in het Polygonebos en in Zonnebeke.

Hij was 5 jaar in dienst (waarvan 4 jaar en 228 dagen overzee)

Hij lande in Gallipoli op 25 April 1915; daar werd hij gewond en overgebracht naar Malta en later naar Engeland.  Hij werd terug gestuurd naar het Suez Kanaal; keerde terug naar Engeland begin 1916 en werd aangeduid als instructeur met de rang van korporaal.
Hij werd op eigen verzoek terug soldaat en vertrok naar het Westelijk Front waar hij tot de wapenstilstand 11 november 1918 dienst deed.  Daarna diende hij nog tot in 1919 bij het Australisch leger in het België.
Zijn moeder Mary Ann Wick was een dame die goed gekend was in en rond Auckland in Nieuw Zeeland en opviel tussen de mensen die werkten ten bate van zij die leden onder  de oorlog.

Vanaf het begin van de oorlog stelde ze de opbrengst van haar tuin op haar eigendom in Takapuna ter beschikking van het Belgian Relief Fund,en op het einde van de oorlog aan het Rode Kruis.

Als erkenning voor haar diensten in de Belgische zaak werd zij de Koningin Elisabeth Medaille toegekend,. Dit ereteken werd ingesteld door Koning Albert en toegekend aan dames overal ter wereld die zich hadden onderscheiden door hun werk voor een vertrapte natie.

Jammer genoeg leefde ze niet lang genoeg om het welverdiende ereteken in haar eigen handen in ontvangst te nemen.

Omdat de familie de berichtsbrief heeft ontvangen getekend door de Minister van Buitenlandse Zaken en ze genoemd wordt in het Koninklijk Besluit van 30 juli 1919 stat het buiten kijf dat de medaille verdiend werd. Alleen is dit juweel niet in de familie te vinden en weet niemand wat er moet gebeurd zijn. Uiteraard zou die familie graag in het bezit komen ervan.

Sinds 1994 zoekt de familie naar de medaille en ze hebben daarvoor de Belgische ambassade en de consulaten ingeschakeld alsook hun ambassade hier in België. Tot nu toe zonder resultaat.

Dit jaar, 99 jaar na de Slag bij Passendale, is een familielid van Mevr. Wick  hier in België met het militaire detachement uit Nieuw Zeeland als spirituele leider van de Maori groep voor de herdenkingen rond ANZAC day in Frankrijk en België. Net als zoveel jaar geleden met hun Australische wapenbroeders maar deze keer als pelgrims naar de verschillende plaatsen waar hun voorvaders het ultieme offer hebben gebracht.

In het grootste geheim hebben we een heel grote zoekactie gedaan met een aantal  mensen en instellingen. Het grote probleem was dat de dossiers sinds 1924 gesloten zijn. Bij navraag bij gespecialiseerde firma’s bleken er geen voorradig te zijn en konden ze ook niet meer gemaakt worden. De verzamelaars willen natuurlijk ook niet graag zo’n medaille ter beschikking stellen.

Maar we hadden geluk. Via de Studiekring voor Faleristiek werd er op een gespecialiseerde beurs een authentiek ereteken gevonden en pas op 19 April konden we dit aanschaffen. We hadden het kleinood in handen dat de familie van Mary Ann Wick zelf nooit in werkelijkheid hebben gezien.

Natuurlijk is het ons onbekend wie de oorspronkelijke eigenaar van deze medaille was, maar het is een origineel stuk uit 1919 (zowel de medaille als het lint) die anders zeer moeilijk te verkrijgen is.
We zijn zeer vereerd dat we dit ereteken zullen kunnen overhandigen, op maandag 25 april tijdens het ontbijt na de Dawn Service, aan de familie van Mary Ann Wick die hier vertegenwoordigd is door Warrant Officer Te Kani Te Wiata, hij is de echtgenoot van de achter-achter kleindochter van Mary Ann Wick. Zijn grootvader was eveneens hier met de Nieuw Zeelandse Rifle Brigade en werd zwaar gewond tijdens de Eerste Slag bij Passendale op 12 oktober 1917. Hij overleed uiteindelijk in het ziekenhuis te Boulogne waar hij ook begraven werd.

Meer informatie: Freddy Declerck, fd038022@scarlet.be